ik heb echt iets bizars ontdekt over mijn werk. Het is een keten winkel, ik werk hier sinds augustus 2023 en sinds begin 2025 met een vast contract van 15 uur.
Ik heb het afgelopen jaar het ontzettend druk gehad, ik ben deze zomer afgestudeerd van mijn HBO (Volg nu een vervolgstudie), ik ben verhuisd, ik heb het druk gehad met praktijk opbouwen en contacten leggen in mijn vakgebied, kortom toe aan vakantie, en ik ben overigens ook chronisch ziek. Ik heb uiteindlijk deze zomervakantie één week vrij gekregen, waarin ik alsnog verschillende verplichtingen op had staan. Er word dan gezegd van dat ik gewoon vrij moet vragen, maar praktisch iedere keer dat ik dit doe word t met veel bezwaar getroffen "lastig met planning" etc, en vaak genoeg ook echt afgewezen.
Nu wilde ik herfstvakantie vrij vragen: geweigerd wegens bezetting, 2 andere collegas hadden al verlof. Waaronder mijn manager, die overigens al 4 weken in de zomer vakantie had. Nouja okay, dan had ik maar vroeger moeten aanvragen dom. Uiteindelijk heb ik de herfstvakantie zelfs extra uren gewerkt.
Dus ik vraag of ik dan in de kerstvakantie vrij zou kunnen krijgen, want ik heb echt behoefte aan rust. Ik kan me niet herinneren wanner ik het laatste meer dan 2 dagen achter elkaar vrij heb gehad, als het al 2 waren. Nou dat ging niet, blijkbaar door hoogseizoen mag er officieel geen vakantie gegeven worden. Nja oke kut, dan is dat maar zo.
De week erna loopt bij mij loopt bij mij ook de spanning op door een ander incident. Ik lig de zaterdag ochtend gezellig bij mijn vriend in bed, en wanneer ik kijk hoe laat het is zie ik dat ik een bericht heb van mijn manager die vraagt waar ik ben. Ik geef aan dat ik dacht dat ik vrij had, en stuur een screenshot van het digitale rooster, waarin ik niet sta ingedeeld. Blijkbaar was ik daar fout want je moet altijd op de papieren planning in de kantine kijken want ja "online kan ik misklikken". Het werd ook niet op een ontzettend vriendelijke manier verwoord, wat mij na het herftvakantie afkeuren meer dan normaal ergerde. Asap er zijn, planning loopt in de soep etc, je snapt de vibe. Ik wist ook eigenlijk wel dat ik legaal gezien hier niet had hoeven komen, maar we hebben zon ontzettend klein (onderbezet) team, dat ik weet dat dan iemand anders van hun vrije dag zou moeten komen, dus ben ik toch maar gegaan.
Maar nu vandaag, manager terug van vakantie, verteld ze dat haar man dus blijkbaar zijn vakantie niet kon plannen in de herfstvakantie.
En hij nu als verassing een trip van 5 dagen heeft geboekt later dit jaar, terwijl hij bewust is van de hoogseizoen regeling. En dit is nu dus goedgekeurd van hogeraf?
Nu in mn frustratie ben ik in mn dossier gaan kijken en ik schrok me kapot: ik heb sinds 2023 blijkbaar 0 officiële ziekmeldingen in het systeem staan
als ik app dat ik ziek ben, zegt ze "als ik je ziekmeld kost het je sws een verlofdag, handiger je te strepen van de planning". dan wilt ze eig dat ik vanuit m'n ziekbed zelf vervanging ga regelen en diensten ga ruilen met collega's, zodat ik die uren later inhaal. Ik was wel bewust dat dit niet mijn taak is als ik ziek ben dus hier heb ik nooit op gereageerd. Een administratieve goocheltruc (fraude) waarmee ze t verzuim dus laag houd.
dit klopt juridisch toch voor geen meter?
daarbovenop krijgen we onze pauzes niet betaald, maar doordeweeks sta je meestal maar met 2 man op de vloer waardoor je pauze continu wordt onderbroken omdat je moet bijspringen. technisch gezien sta je dus gewoon stand-by en heb je verplichtingen, dus volgens mij is dat ook gewoon werktijd. Zelfs al sta je toevallig met 3 mensen dan heeft ze vaak liever dat 2 dan samen gaan zodat het sneller is, met als gevolg dat je alsnog bijgeroepen word.
Ik weet dat er legaal hier echt vanalles mis mee is maar ik weet niet wat ik hier mee moet. Ik ben ook financieel compleet afhankelijk hiervan, met geen terugvalnet. Ik weet niet wat ik nu moet doen, maar ik ben boos, en vooral ook bang dat ik mezelf gewoon een burnout zit te kweken. Ik ben door mijn chronische ziektes al sowieso sneller vermoeid. Soms ben ik zo moe dat ipv mn lunch te eten in mijn pauze op werk ik een dutje doe omdat mijn lijf te moe is, en dan maar hopen dat niemand me nodig heeft. Vaak als ik thuiskom ga ik eigenlijk direct naar bed. Ik heb ook pas helaas pas sinds dit jaar uberhaupt officiele diagnoses nadat de huisarts het de afgelopen 10 jaar afschreef op "jonge vrouw zijn", maar dat is weer een ander verhaal.
Samengevat, ik weet niet wat ik moet doen. vooral door angst van geen vervangende baan te vinden.