Ζήτω το σπουδαίο Έθνος των Ελλήνων ..!!

​

Έλαβα χθες μια κλήση από τη Δημοτική Αστυνομία για παράνομη στάθμευση σε πεζοδρόμιο, με πρόστιμο 150€. Απ' όσο γνωρίζω, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, για τη συγκεκριμένη παράβαση προβλέπεται επιπλέον αφαίρεση του διπλώματος για 20 ημέρες.

Ωστόσο, στην κλήση που έλαβα δεν είναι τσεκαρισμένο κανένα από τα κουτάκια που αφορούν την υποχρέωση παράδοσης διπλώματος, άδειας κυκλοφορίας ή πινακίδων, ενώ σε άλλα σημεία του εντύπου υπάρχουν κανονικά τσεκαρισμένα κουτάκια.

Θεωρείτε ότι πρόκειται για παράλειψη του δημοτικού αστυνομικού ή υπάρχει περίπτωση να επέλεξε να μην επιβάλει το συγκεκριμένο μέτρο; Επίσης, γνωρίζει κανείς αν είμαι υποχρεωμένος να παραδώσω το δίπλωμα ακόμα κι αν δεν αναγράφεται ρητά στην κλήση; Αν περάσει η προθεσμία των τριών ημερών που αναφέρεται στο έντυπο, υπάρχει περίπτωση να επικοινωνήσουν μαζί μου εκ των υστέρων για την παράδοσή του;

;

Είμαι αγόρι ,πηγαίνω σε ΕΠΑΛ και κάνω ειδικότητα . Λόγο το ότι είμαστε λίγα άτομα σε κάθε ειδικότητα, για τα γενικά μαθήματα ενώνονται τμήματα . Στο τμήμα μου ( γενικής) είναι μια κοπέλα που έχω παρατηρήσει πάρα πολλές φορές στα διαλείμματα να είναι μόνη της και σε κάποια με μια άλλη κοπέλα αλλά σπάνια ( πχ περίπου 4 από 6 είναι μόνη της ). Είναι πολύ όμορφη και φαίνεται ενδιαφέρον σαν άτομο και θα ήθελα να πάω της μιλήσω αλλά δεν ξέρω πως . Το θέμα είναι ότι εγώ και στο τμήμα μου και στα διαλείμματα έχω παρέα , επίσης αυτήν κάθεται μέσα στο σχολείο όπως και εγώ αλλά κάθεται στην άλλη ακρη από τα παγκάκια. Δεν θα ήθελα να φανώ περίεργος και δεν ξέρω πως να την προσεγγίσω . Θέλω συμβουλές .

ΠΌΤΕ; Πότε θα ξυπνησουμε σαν ελληνες και θα διεκδικήσουμε τα αυτονόητα. Δεν το χωραει ο νους μου εν ετη 2026, να μην είσαι πραγματικά Ελεύθερος, να μην μπορεις να ζησεις και να παρεχεις με μια μονο δουλειά..

Δεν αντέχω αλλο να δουλεύω και να ξερω οτι στις 20 του μηνα, δεν θα εχω λεφτα. Εχω φτασει στο σημειο να παιρνω εναν "οκ" μισθό (1300€) αλλα με ενοικιο, αμάξι και με καθημερινά έξοδα παλι δεν βγαινω οικονομικά. Οι οικογένεια μου, δεν ειναι σε θεση να με στήριξει οικονομικά, και η αλήθεια ειναι οτι ποτέ δεν το εκανε, όχι γιατι δεν ήθελε αλλα ποτέ δεν μπορούσε. Δεν εχω θέμα με αυτο, εμαθα ετσι, αλλα δεν μπορω ουτε εγω να τους βοηθησω..

Κουραστηκα να ακουω να μου λενε:

πότε θα παντρευτεις;

πότε θα πας ταξιδι;

πότε θα κανεις το ενα ποτε θα κανεις το αλλο;...

Ποσο μαλλον απο δικα μου άτομα ή και απο τον ιδιο μου τον εργοδότη..

Πως ρε πουστη που να τα κανω αυτα;; Με τι λεφτα οταν δεν μου μενουν;; Αποταμίευση μηδεν..ΜΗΔΕΝ

Θελω να προσφερω τα παντα στην κοπελα μου, να κανουμε οικογενεία αλλα δεν γινεται...γιατι να το στερουμε αυτο;;; Μονο στην σκεψη οτι δεν μπορω να μεγαλωσω αλλα και να παρεχω σε ενα παιδι τα αυτονοητα, εκνευριζομαι. Γιατι να πρέπει να εκμετάλλευτω ανθρώπους, καταστάσεις, για να ζησω αξιοπρεπεστατα..γιατι να μην μπορώ να ΖΗΣΩ;;

Για μένα, θα πρέπει να είναι μαθήματα που θα είναι εφαρμόσιμα στην καθημερινότητα των παιδιών και θα τα βοηθήσουν στο μέλλον τους.

Πχ:

-Μαθήματα πρώτων βοηθειών

-Μαθήματα κόσμιας συμπεριφοράς

-Μαθήματα σωστής διαχείρισης των social media

-Μαθήματα απλών και εφαρμόσιμων μαθηματικών

-Μαθήματα απλής φυσικής

-Μαθήματα απλής χημείας

-Μαθήματα απλής μαγειρικής

-Μαθηματα που θα γίνονται στην φύση

-Μαθήματα επιβίωσης

-Μαθήματα οικονομίας

Και άλλα πολλά...

Γεια σε όλους. Είμαι άντρας, 28 ετών. Έπαθα θρόμβωση στο αριστερό πόδι στα 17 και από τότε ζω με μεταθρομβωτικό σύνδρομο. Πριν από λίγους μήνες έπαθα ακόμα μια θρόμβωση, λιγότερο επικινδυνη στο δεξί πόδι. Παίρνω αντιπηκτικά εφ' όρου ζωής, με παρακολουθούν πολύ καλοί γιατροί και γνωρίζω καλά την κατάστασή μου. Δεν φοβάμαι για την υγεία μου.

Το πρόβλημά μου είναι η δουλειά. Σπούδασα μάγειρας και δούλεψα σε κουζίνες για χρόνια, αλλά η πολλή ορθοστασία, η ζέστη, το άγχος και τα βάρη πονάνε πολύ το πόδι μου και πολλές φορές δυσκολεύομαι ακόμα και να περπατήσω. Μετά τη νέα θρόμβωση, ο γιατρός μου είπε ότι πρέπει να σταματήσω τη δουλειά στην κουζίνα.

Έχετε άλλες ιδέες για δουλειές για κάποιον που δεν αντέχει πολύ ορθοστασία, πολύ κάθισμα ή βαριά βάρη; Αν γνωρίζετε άλλους ή ζείτε με το σύνδρομο ή θρομβώσεις, τι δουλειά κάνετε; Ευχαριστώ!

Άρχισαν τα σχόλια από το σπίτι. Έφαγα του κόσμου το bullying στο σχολείο. Είναι μικρογραφία της κοινωνίας, πρώτος αποκλεισμός. Δεν είχα φίλους γενικά πέρα από ένα κοριτσάκι. Δεν είχαν σημασία οι μεταβάσεις στην επόμενη βαθμίδα, τα ίδια συνέχιζαν. Βία, μου πετούσαν πράγματα στην τάξη, κανένας δεν έκανε τίποτα.

Ερχόντουσαν όμορφες και τις καλούσαν και εμένα τόσα χρόνια ούτε μια φορά δεν με καλούσαν πουθενά. Μου μιλούσαν αγόρια για να σκάσουν στα γέλια πως κανένας δεν θα με ήθελε ποτέ και πως ήταν γελοίο να το πιστέψω. Όταν είχα σόσιαλ, έβαζαν φίλους τους να κάνουν το ίδιο με μηνύματα. Να πιστέψω πως κάποιος θα με ήθελε. Ερχόταν η επόμενη μέρα και δάκρυζαν από τα γέλια. Στο σπίτι απλά έλεγαν να μην είμαι έτσι αν δεν ήθελα αυτές τις συμπεριφορές, να γίνω σαν τους άλλους. Τόλμησα να μου αρέσει κάποιος, δεν μπορείς να φανταστείς τι εξευτελισμό μου έκαναν. Ο διευθυντής πήρε τηλέφωνο την μάνα μου γιατί νόμιζε ήμουν παραμελημένη. Τόσο άσχημη. Ένα κοριτσάκι με το οποίο έκανα λίγο παρέα, η μάνα της είπε στη δική μου πως "το δικό μου παιδί είναι όμορφο". Είχα δηλώσει να πάω 5ήμερη και είχα δώσει προκαταβολή, νόμιζα θα ερχόταν αυτή η κοπέλα, αλλά τελικά δεν πήγε, και με έπιασε η διευθύντρια και μου είπε, δεν έχεις παρέα, πώς θα έρθεις; Δεν πήγα. Έχασα και την προκαταβολή.

Τελείωσε μόνο όταν τελείωσα το σχολείο. Μετά στις δουλειές... Θυμάμαι μία περίοδο που πήγαινα συνέχεια σε αγγελίες και με κοίταζαν από πάνω μέχρι κάτω με το ίδιο βλέμμα που με κοίταζαν όλη μου τη ζωή παντού.

Άκουσα από ψυχολόγους δημοσίων νοσοκομείων πως δεν είμαι όμορφη, χωρίς ποτέ να τους ζητήσω γνώμη. Ξέρω πως ήταν αλήθεια, αλλά δεν ήθελα να το ακούσω άλλη μία φορά.

Δεν είχα ποτέ μου προσεγγίσεις ή ενδιαφέρον. Όλες έπαιρναν ένα "είσαι όμορφη", εγώ "α γεια σου". Όλες είχαν κάποια σχέση. Κάποιο ενδιαφέρον. Παράπονο μου έμεινε ότι δεν με έλεγαν ποτέ όμορφη.

Ο παππούς με είπε μία φορά, αλλά πέθανε νωρίς. Ήταν η τελευταία που το άκουσα για πολλά χρόνια. Μετά με είπε μία κοπέλα με σχιζοφρένεια, η οποία απλά με κοιτούσε, και μου εξήγησε γιατί με θεωρούσε. Από το αρσενικό φύλο; Απλά ήρθε ένας στο δωμάτιο και με κορόιδεψε.

Οι εφαρμογές γνωριμιών; Πφτ, πήγαινα σε οποιονδήποτε δεχόταν να με συναντήσει, και όπου βόλευε εκείνους συνήθως, σαν να τους παρακαλούσα. Τα περισσότερα ήταν στησίματα. Θυμάμαι ένας ήρθε, στην αρχή με προσπέρασε, λέω κατάλαβα. Όντως μόλις με είδε, είπε κάτι του έτυχε, κάτι επείγον. Δεν χτύπησε κανένα τηλέφωνο, καμία δόνηση, κανένα φως. Του έστειλα πως ήταν απαράδεκτος, μου είπε "και τι ήθελες να κάνω;", και τριγυρνούσα στους δρόμους σαν ζόμπι.

Άλλος, πήγα 2 ώρες μακριά, και απλά με μπλόκαρε. Άλλος, πήγα, με πήρε τηλέφωνο με έβριζε. Άλλος, μου έστελνε αρκετές φορές πριν συναντηθούμε, όταν συναντηθήκαμε, ξέχασε πως υπάρχω.

Πήρα απόφαση πως τόσα χρόνια στο σχολείο, το "δεν θα σε θέλει ποτέ κανένας", ήταν αλήθεια, ούτε καν για εφήμερα, πόσο μάλλον για σχέση. Είναι δυνατόν να φτάσεις τα 30, χωρίς ούτε μία; Είναι.

Ποτέ δεν ήταν εκείνοι το πρόβλημα.

Είναι ένα τεράστιο πλήγμα που κάποια στιγμή ήλπιζα θα άλλαζε. Για πολλά, πολλά χρόνια πίστευα έφταιγαν οι άλλοι. Έφταιγε το σχολείο, τα παιδιά, οι γονείς μου, οι εργοδότες, το αντρικό φύλο, όλοι.

Αλλά η αλήθεια είναι πως δεν θέλω να ξαναδώ ποτέ καθρέφτη πια.

Έχω απελπιστεί πολύ από το τι μου έκλεψε.

Τίποτα δεν θα ήταν έτσι, αν απλά δεν είχα γεννηθεί έτσι.

​

Με αφορμή το δημοσίευμα του Documento https://www.documentonews.gr/article/aade-pizza-fan-kai-choriatiko-exethesan-to-neo-systima-ai-tou-pitsili-pou-anamenetai-na-kostisei-pano-apo-e6-ekat/ σχετικά με τις πρόσφατες υποθέσεις μεγάλων αλυσίδων εστίασης που εντοπίστηκαν από την Ελληνική Αστυνομία, έχει ανοίξει εκ νέου η συζήτηση για την αποτελεσματικότητα των νέων ψηφιακών συστημάτων ελέγχου της ΑΑΔΕ, το κόστος των οποίων αναμένεται να ξεπεράσει τα 6 εκατομμύρια ευρώ και επιχορηγείται από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Παράλληλα, έχει δρομολογηθεί η πλήρης ψηφιακή διασύνδεση των συστημάτων ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ και e-ΕΦΚΑ με ορίζοντα υλοποίησης τον Ιανουάριο του 2027, με στόχο την αυτόματη διασταύρωση ενσήμων και μισθοδοσίας για τον εντοπισμό παραβάσεων που αφορούν τις τριετίες και τους δεδουλευμένους μισθούς μέσω των τραπεζικών καταθέσεων.

Το κόστος για τον συνολικό ψηφιακό ανασχεδιασμό αυτών των συστημάτων αγγίζει τα 50 εκατομμύρια ευρώ, χρηματοδοτούμενο και αυτό εξολοκλήρου από το Ταμείο Ανάκαμψης, όπως περιγράφεται στον επίσημο προγραμματισμό του Ενοποιημένου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής https://gsco.gov.gr/wp-content/uploads/2026/01/ΕΣΚΥΠ_2026_2.pdf

Δεδομένου ότι πρόκειται για ευρωπαϊκά κονδύλια με αυστηρά ορόσημα, αν τα συστήματα αυτά αποδειχθούν αναποτελεσματικά στην πράξη, υπάρχει η δυνατότητα παρέμβασης και ελέγχου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, ποια είναι η γνώμη σας;

Πιστεύετε ότι οι αυτοματοποιημένες διασταυρώσεις και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης θα καταφέρουν τελικά να περιορίσουν αυτά τα φαινόμενα στην πράξη;

Επίσης, πώς σχολιάζετε τον κίνδυνο επιβολής προστίμων ή επιστροφής κονδυλίων στην ΕΕ, αν αποδειχθεί ότι αυτά τα πανάκριβα συστήματα δεν λειτουργούν σωστά;

Με αφορμή τη δημόσια στήριξη του φαρμακοβιομήχανου και ιδιοκτήτη της ΚΑΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ, Δημήτρη Γιαννακόπουλου, στον καταδικασμένο και προσφάτως αποφυλακισμένο νεοναζί Ηλία Κασιδιάρη, μάς προέκυψαν κάποιες ενδιαφέρουσες συνδέσεις ανάμεσα στους ναζί και τους φασίστες και στα λόμπι των ενεργών μπαμπάδων.

Και όχι μόνο στους ναζί και τους φασίστες...

Για αρχη χρονια πολλα λογο της ημερας.

Σημερα ειδα κατω απο ποστ της 28ης οκτωβριου πολλους αριστερους να αμβισβητουν τα γεγονοτα του 1940 ακομα και να λενε οτι δεν αξιζει να γιορταζουμε το εθνος ,οτι ειμαστε προδοτες κλπ κλπ. Γιατι ρε φιλε οι αριστεροι εχετε τοσο μισος για το Ελληνικο εθνος ; Και δεν λεω για το τι γινεται την σημερον ημερα αλλα για τα γεγονοτα του παρελθοντος και για την αντισταση των προγονων μας

Γεια σας, Η μητέρα μου είχε σημαντικα χρέη στην Ελλάδα σε στεγαστικά δάνεια πριν 20 χρόνια σε τράπεζες που προχώρησαν σε κατασχέσεις. Έχασαν σχεδόν όλα τα ακίνητα της οικογένειας και έχει μείνει μόνο η πρώτη κατοικία. Θα ήθελα να ρωτήσω αν κάποιος εδώ έχει περάσει τη διαδικασία απαλλαγής χρεών (μέσω πτώχευσης ή εξωδικαστικού) ή έχει πετύχει κάποιο ουσιαστικό κούρεμα οφειλών. Πώς ήταν η διαδικασία; Πόσο χρόνο πήρε; Ζήτησαν πολλά δικαιολογητικά; Τελικά διαγράφηκε μέρος του χρέους ή βρέθηκε κάποια άλλη λύση; Οποιαδήποτε προσωπική εμπειρία ή συμβουλή θα μου ήταν πολύ χρήσιμη. Ζω στην Σουηδία τα τελευταία 15 χρόνια και δεν ξέρω πως είναι οι διαδικασίες. Οι συγγενείς μου που ζουν Ελλάδα δεν θέλουν να ασχοληθούν.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Πηγαίνω τακτικά σε μια ενδοκρινολόγο, συνηθίζω να κλείνω ραντεβού 10:30 και είμαι το πρώτο της ραντεβού. Εκτάκτος σήμερα το έκλεισα στη 13:00. Έφτασα στην ώρα μου. Μέσα ήταν 2 κυρίες που περίμεναν ήδη. Το προηγούμενο ραντεβού βγήκε 13:23. Η γιατρός είπε δώστε μου ένα λεπτό και φώναξε την πρώτη 13:31 μέσα. Εγώ τι ώρα θα εξυπηρετηθώ ας πούμε; Ας μου το είχε κλείσει στις 14:00.

Και εννοείται δεν είναι μόνο η συγκεκριμένη. Είναι σπάνιο να κλείσεις ραντεβού σε ιδιωτικό ιατρό να πας και να σε βάλει στην ώρα σου!

Μιλάω μικρά πράγματα τύπου "να μην πετάμε σκουπίδια στο πάτωμα". Ίσως να μην μας επηρεάζει άμεσα αυτό, αλλά φανταστείτε να είχαμε πεζοδρόμια χωρίς τσίχλες και δρόμους χωρίς σκουπίδια. Εμένα προσωπικά μου φαίνεται ονειρικό, και σαν άνθρωπος που φροντίζει ΠΑΝΤΑ να πετάει τα σκουπίδια του σε κάδους δεν μου φαίνεται καθόλου δύσκολη αυτή η πρακτική (ίσα ίσα μου φαίνεται άκρως αφύσικο να τα πετάξω στο πάτωμα).

Τις προάλλες σε στάση λεωφορείου σε σχετικά έρημη περιοχή, στις 7 το πρωί (νύχτα) μου λέει ο τυπάς δίπλα μου ότι καμπουριάζω ασυναίσθητα, και μετά μου αρχίζει και την κουβέντα για ποιο λεωφορείο περιμένω. Είμασταν μόνοι μας εντωμεταξύ, φοβόμουν να του πω κανένα κοίτα την δουλειά σου. Πριν από λίγες μέρες, πάλι σε στάση μου λέει μια κυρία να μην πιάνω το μαλλί μου, οτι μαζεύονται μικρόβια από τον αέρα και είναι επικίνδυνο. Ξανά χτες στο μετρό η κυρία απέναντι μου με ρωτά αν λέω το απολυτίκιο του συνονόματου αγίου μου. Πότε έγινε νορμάλ να πλησιάζεις ξένο κόσμο για να του κάνεις παρατηρήσεις απρόσκλητος; Φταίω εγώ μήπως που μου φαίνεται περίεργο και αδιάκριτο; Και ναι, το ξέρω οτι έχουν καλές προθέσεις, αλλά με ποιό δικαίωμα στον ξένο άνθρωπο;

Δεν υποτίθεται ότι θα γινόταν υποχρεωτικό να αναφέρεται το εύρος μισθου σε κάθε αγγελία; 1 στις 10 και αν αναφέρει ένα εύρος που βεβαιως και πάλι είναι παραπλανητικο καθώς είναι πολύ γενικό το εύρος πχ 1000-1500€.

Επιπλεον, τι φάση με τις αγγελίες εργασίας; Για πόσο θα συνεχίζεται το βύσμα ακόμα και μετά από κρίση πάλι τα ίδια. Απο όταν ξεκίνησα να εργάζομαι δεν έχει αλλάξει το παραμικρό και από το πρωί μέχρι το βράδυ μας τα πρήζουν στα ΜΜΕ με τις ελλείψεις εργαζομενων. Αφου βρε παπαρες ζητάνε 2-3 έτη εμπειρία για πρώτη δουλειά junior αλλά θέλουν να πληρώνουν και με κατώτατο.

Θυμαμαι οταν ξεκίνησα μέχρι και σε τηλεφωνικό κέντρο ήθελε μέσο αυτή είναι η σκατοχωρα μας. Αν τα νέα παιδιά δεν σταματησουν να πηγαίνουν σε τέτοιους εργοδότες δεν θα αλλάξει τίποτα ποτέ!

Οταν έπιασα την πρώτη μου δουλειά ως ασκούμενος ορκωτός παίρναμε για 10 ωρο κατώτατο μισθό και μας ελεγαν έτσι είναι το σύστημα έρχεστε καθεστε 1-3 χρόνια, αγοράζετε την εμπειρια για το βιογραφικό και μετά ξέρουμε ότι θα έρθουν οι επόμενοι απόφοιτοι. Αντί να επενδύουν στον εργαζόμενο τον θεωρούν αναλώσιμο.

Πώς γνωρίσατε τον/την σύντροφο σας;

Δεκτές και ιστορίες γνωριμίας με τον/την πρώην σας.

Έτυχε να «φάω» λίγο τη ζάντα του αυτοκινήτου από το πεζοδρόμιο καθώς πάρκαρα, λόγω βροχής και φιμέ τζαμιών που δεν μου επέτρεπαν να έχω καλή ορατότητα. Εκεί που το κοπανησα λίγο, είναι ίσα ίσα περιφερειακά στη στεφάνη της ζάντας, η οποία είναι 18άρα.

Με άγχωσε λίγο, κυρίως επειδή το αυτοκίνητο είναι καινούργιο. Από μακριά δεν φαίνεται απολύτως τίποτα, παρά μόνο αν πλησιάσεις αρκετά για να το παρατηρήσεις. Πειράζει λέτε ή είναι κάτι φυσιολογικό γενικά, ούτως ή άλλως;

Υπάρχει κάποια λύση ή κάποια επισκευή που μπορεί να γίνει ώστε να επανέλθει στην αρχική της κατάσταση; Έχει τύχει σε κάποιον κάτι παρόμοιο;

Όταν κάποιος άντρας σε κοιτάζει στο γυμναστήριο και έρχεται στους χώρους όπου είσαι αλλά δεν έρχεται να σου μιλήσει τι συμβαίνει;;
Μήπως κοιτάζει για να πάρει επιβεβαίωση, ντρέπεται ή είναι ιδέα μου

​

Έχω μπερδευτεί με αυτά που ακούγονται και θα ήθελα τη γνώμη σας, ειδικά αν κάποιος έχει ζήσει ή δουλέψει και στις δύο χώρες. Έκανα μια μικρή έρευνα για τα βασικά νούμερα και τις διαφορές:

Μισθοί & Σύνταξη (Καθαρά): Στην Ελλάδα ο κατώτατος είναι γύρω στα 772€ (σε 14μηνη βάση) και ο μέσος 1.100€-1.250€, με τη μέση σύνταξη στα 800€-900€. Στην Αλβανία ο κατώτατος είναι στα 425€, ο μέσος 735€-880€, αλλά η σύνταξη είναι πολύ χαμηλή, γύρω στα 150€-180€.

Εργασιακά: Στην Ελλάδα υπάρχουν τριετίες και βαρέα, ενώ οι κλαδικές συμβάσεις καλύπτουν το 25%-30% των εργαζομένων. Στην Αλβανία δεν υπάρχουν υποχρεωτικές τριετίες και οι κλαδικές καλύπτουν μόνο το 15%-25%. Οι επίσημες αργίες είναι 12 στην Ελλάδα και 14 στην Αλβανία.

Καύσιμα & Ρεύμα: Η βενζίνη είναι σχεδόν ίδια (2,19€ στην Ελλάδα, 2,13€ στην Αλβανία), αλλά το πετρέλαιο κίνησης είναι ακριβότερο στην Αλβανία (2,38€ έναντι 2,12€). Το ρεύμα όμως στην Αλβανία είναι πολύ πιο φθηνό (0,10€-0,12€ η κιλοβατώρα) σε σχέση με την Ελλάδα (0,18€-0,25€).

Ενοίκια & Σούπερ Μάρκετ: Ένα δυάρι εκτός κέντρου στην Αθήνα θέλει 500€-650€, ενώ στα Τίρανα 350€-450€. Το καλάθι των αγαθών είναι ελαφρώς πιο φθηνό στην Αλβανία, αλλά αναλογικά με τον μισθό τους, τους κοστίζει ακριβότερα.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, ποια χώρα είναι τελικά πιο «βιώσιμη» για έναν απλό εργαζόμενο;

Αξίζει πλέον οικονομικά η μετακίνηση από τη μία χώρα στην άλλη ή οι διαφορές έχουν μικρύνει πολύ;